Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Μάργκαρετ Άτγουντ


Μάργκαρετ Άτγουντ είναι καναδή πεζογράφος, ποιήτρια και κρτικός γεννήθηκε
το 1939

 
Μετάφραση: Έλσα Κορνέτη

ΓΟΤΘΙΚΗ ΦΥΣΗ
[ GOTHIC NATURE ]

Είδα ένα κορίτσι που έτρεχε μέσα στη νύχτα
ανάμεσα στα δέντρα που δεν το αγαπούσαν
και τις σκιές πολλών πατεράδων

χωρίς μονοπάτια, χωρίς
ψίχουλα ψωμιού και λευκά χαλίκια
κάτω από ένα φεγγάρι που δεν του λέει τίποτα
Το εννοώ ότι λέει: Τίποτα

Είναι ένας άντρας εκεί γύρω
που περνιέται για εραστής
αλλά μυρίζει σαν δολοφόνος ληστής
Πόσες φορές θα πρέπει να της πει
να σκοτωθεί μόνη της προτού το κάνει αυτός;

Δεν υπάρχει λόγος να πει
σ' αυτό το κορίτσι: Θα σε φροντίσουμε.
Εδώ είναι ένα ασφαλές δωμάτιο, εδώ
είναι το φαγητό και ότι χρειαστείς.

Δεν μπορεί να δει αυτό που βλέπεις.
Το σκοτάδι πέφτει επάνω της ορμητικά
και την σκεπάζει σαν χιονοστιβάδα.
Θα ήθελε να κάνει ένα βήμα μέσα του
σαν να μην έχασκε το κενό μπροστά,
αλλά ο προορισμός,
να εγκαταλείψει το σώμα πίσω της
σαν να ήταν τσαλακωμένο πουκάμισο

Είμαι η ηλικιωμένη κυρία
που βρίσκεις πάντα σε ιστορίες σαν κι αυτήν,
που λέει, Γύρνα πίσω, αγαπητή μου.

Πίσω σημαίνει, πίσω στο κελάρι
όπου κατοικεί το κακό
όπου βρίσκονται οι άλλοι,
όπου μπορείς να δεις
τι είναι αυτό που μοιάζει με πεθαμένο
και ποιος το θέλει έτσι.

Έπειτα θα είσαι ελεύθερη
ν’ αποφασίσεις. Να το κάνεις
με τον τρόπο σου.



ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΡΑΥΜΑ
[ ΤΗΕ ΗURT CHILD ]


Το παιδί τραύμα θα σε δαγκώσει.
Το παιδί τραύμα θα γίνει ένα πλάσμα τρομερό
και θα σε δαγκώσει εκεί που στέκεσαι.

Το παιδί τραύμα θα βγάλει μια πέτσα
πάνω στην πληγή που του έδωσες
- ή που δεν έδωσες, γιατί το τραύμα
δεν είναι δώρο, ένα δώρο είναι ελεύθερα
αποδεκτό, και το παιδί δεν είχε άλλη επιλογή.

Θα βγάλει μια πέτσα πάνω στην πληγή,
το κρυμμένο τραύμα, το τραύμα κειμήλιο
που ξεσφήνωσες από σένα σαν να ήταν σφαίρα
και το φύτεψες στο κρέας του –
πέτσα τομάρι δέρμα γδαρμένο
πέτσα καμένη,
και σουβλερό δόντι ψαριού
σαν στραβό δόντι μωρού -
θα σε δαγκώσει

και θα σε πιάσει ένα κλάμα άθλιο
όπως συνηθίζεις
και θα παλέψεις
γιατί θα βγάλεις την πάλη έξω από το κουτί
με την ετικέτα «Fights» όπου φυλούσες τις μάχες
για επείγουσες ανάγκες, και αυτή είναι μια από αυτές,
και το πληγωμένο παιδί θα χάσει τον αγώνα
και θα τρικλίζει στα προάστια, και θα προκαλέσει
πανικό στα φαρμακεία και κοσμοχαλασιά
στα μπάρμπεκιου
και θα λένε Βοήθεια βοήθεια ένα τέρας
και θα μπει στις ειδήσεις

και θα κυνηγηθεί
με σκυλιά, και θ’ αφήσει ένα ίχνος
από μαλλιά, γούνα, δέρμα, και δόντια γάλακτος, και δάκρυα
εκεί που κόπηκε
από σπασμένο γυαλί
Και θα κρύβεται σε υπονόμους
σε αποθήκες εργαλείων, κάτω από θάμνους
γλείφοντας τις πληγές του, το θυμό του,
τον θυμό που του έδωσες
και θα συρθεί μέχρι το φρεάτιο

στη λιμνούλα, στο ρέμα, στη δεξαμενή
γιατί διψάει
γιατί είναι ένα τέρας
που η θυμωμένη δίψα του
μοιάζει με αγκάθια που το σκεπάζουν

και τα σκυλιά και οι κυνηγοί θα το βρουν
και θα σταθεί στην όχθη
και θα ουρλιάξει για τις αδικίες
και θα το ξεσκίσουν
και θα φάνε την καρδιά του
και όλοι θα χειροκροτούν
Δόξα τω Θεώ τέλειωσε κι αυτό!

Και το αίμα του θα κυλίσει μέσα στο νερό
και θα το πίνεις κάθε μέρα.



( περισσότερα στο Κουκούτσι αρ. 1)




2 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό το πρώτο τεύχος!
    Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαριάννα σε ευχαριστούμε για τις ευχές.Να έχεις μια όμορφη μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή